Long time no fic, but Jack kept bugging me after CoE and made me write two drabbles. Un-betaed, so feel free to Britpick / point out typos, whatever.
Title: Promise
Word count: 100
Rating: none
Warnings: vaguely spoilerish for CoE
( Promise )Title: Sex
Word count: 100
Rating: R?
Warning: vaguely spoilerish for CoE
( Sex )
* stoft LJ af*
Na S3 van Torchwood vond ik dat ik toch wel iets zinnigs moest zeggen, want TW S3 is nu al een klassieker. Kijkcijfers en waardering zijn giga hoog, het internet is na e4 bijna ontploft, en nou ja, hoe dan ook was het een heel bijzondere ervaring.
Tot en met aflevering 3 heb ik niets gedaan dan jubelen. Briljant, briljante plot, briljante humor, briljante acties. Na aflevering 4 wilde ik RTD aan de galg, want Ianto, heerlijke lieve mooie slimme Ianto mocht niet dood zijn.
Na aflevering 5 wilde ik nog steeds RTD aan de galg of toch tenminste even heel gemeen pijn doen, maar moest ik toegeven dat CoE ontzettend goeie tv was. Een klassieker in het genre.
Ik kan uitwijden over wat het zo goed maakte, maar ik richt me liever op de vraag die honderden mensen nu nog steeds luidkeels stellen: Waarom moest Ianto dood?
Ik denk dat ik er inmiddels voor mezelf uit ben. Ianto moest dood omdat hij Jack tegenhield.
Met Ianto aan zijn zijde kon Jack de wereld aan, leek het net alsof hij een 'normaal' leven kon leiden, zij het voor een miniem deel van zijn leven. Met Ianto aan zijn zijde had Jack wellicht ook niet zijn bloedeigen kleinzoon vermoord. Hij had dan nog iets van een keus gehad (vluchten, met Ianto, Alice en Steven) met iets van een glimpsje hoop op geluk aan de horizon. Ja, dan had hij de Aarde in de steek gelaten, met alle vreselijke gevolgen vandien, maar alles wat hij lief had was veilig, en dat is een ego-booster die wel tegen een paar miljoen zo-goed-als-dode-kinders bestend is.
Zonder Ianto kon Jack de 'juiste' beslissing nemen, omdat hij zijn eigenwaarde al lang kwijt was, die was gestorven samen met Ianto in de Thames Tower. Steven vermoorden was nog meer emotionele zelfmoord, de oorspronkelijke protesten waren ook veel minder geloofwaardig dan de uiteindelijke goedkeurende knik, en bij het drukken op de knop, met zijn dochter hysterisch krijsend aan de andere kant van het raam, was er weinig aarzeling.
Jack wilde dood, zoals hij al zo vaak dood wilde. Fysiek lukt dat niet, maar geestelijk is het hem wel gelukt.
Ik denk dat het lang zal duren voor Jack zich weer aan iets of iemand kan binden. Misschien dat de Doctor hem kan helpen, maar ik ben er niet zeker van. Jack's blinde vertrouwen in de Doctor zoals hij had in S1 is allang geleden beschaamd.
Zoals altijd bij extreme gebeurtenissen is het fandom verdeeld, en hoewel de fall-out hier en daar tamelijk akelig is, kan ik de 'Save Ianto!'-fans best wel begrijpen, met uitzondering van diegenen die doodsbedreigingen uiten en hele scheldkannonades afvuren op TPTB.
Maar wat me tegen de borst stuit is de groep die roept: "Dit is niet mijn Jack."
Ja, dit is wel onze Jack, gebroken en dood van binnen. Ik zou willen dat ik alles kon zien waardoor hij uiteindelijk de wijze relaxte FoB wordt, zou die hele eeuwenlange reis wel mee willen maken, maar daarvoor leef ik te kort.
Maar ik kijk wel uit naar de fragmenten van zijn leven die we nog te zien krijgen. Mijn Jack
![[info]](http://l-stat.livejournal.com/img/userinfo.gif){kind=small}
anxious
annoyed
busy
calm